مرلین
من برای همیشه آن بچه ایم که خانوادش آن را فراموش میکنن اما میان خاطرات تاریک شب، صدایی آرام در جانم نجوا میکند؛ شاید روزی کسی بیاید، دستم را بگیرد و نامم را با مهر به یاد آورد.
7پسند0نظر0
فنجون
داستانهای دیگر این نویسنده
20 روز پیش
من در تمام جهان ها و در تمام زمان ها همیشه اون جادوگری بودم که میبستنش زیر پاهایش را چوب میگذاشتن و مرا به آتیش میکشاندن حالا فکر میکنی چرا نه چون بدجنس بودم بلک چون میدانستم
52
یک ماه پیشمیدونی چیه سال ۱۴۰۴ انقدر مرا پیر کرد که هنوز هم اثرات مخرب رو ازش حس میکنم روحم در سال قبل مانده جسم امسال رو میبینه اما از این ها که بگذریم گاهی بزرگ شدن هم بد نیست
92
2 ماه پیشمیدانی چیست من در آینده اسم فرزندم را سروه میگذارم چون سروه درست مثل کوه قوی در هیچ شرایطی سر خم نمیکنن و اصالت ایرانی داره شکوه و زیبایی
70
2 ماه پیشمیدانی خاطرات عجیبن وقتی به گذشته ات فکر میکنی به خاطراتت انگار فراموشی گرفتی چیزی یادت نیست اما زمانی خاطراتت ناخواسته مرور میکنی چیزی که اصلا فکر نمیکردی مال خودت باشه مرور میکنی انگار اونا پیدات میکنن نه تو اونا رو
80
2 ماه پیشمیدانی چیست از نظر من رقص زیباست و اون یجور اعتراض به بعضی چیزها از جمله مرگ رقص همیشه دهن گشادی کردن به مرگ بوده واقعا زیباست
81