باران می‌بارید، بی‌آنکه آسمان از باریدن خسته شود. خیابان‌ها خیس بودند و پنجره‌ها بخار گرفته بودند. هیچ‌چیز تغییر نکرده بود، جز احساسی که دیگر جایی برای پنهان شدن نداشت. بعضی غم‌ها شبیه باران‌اند؛ نمی‌توان متوقفشان کرد، اما سرانجام ابرها هم خالی می‌شوند.