نیروانا دخت
غرق من در من است که این چنین نمی بینی ؛
چشمانت را خاموش بسپار که بهتر است نبینی
دل من که طاقت این تنگنا را ندارد
شب ها به امید دعایی از آینه ی خویش به دنبال
رحمتی بیش می گردم
6پسند0نقد0
فنجون
داستانک‌های دیگر این نویسنده
یک روز پیش
نیازمند نظراتتون راجب به رمان هام هستم...با تشکر♡☆
00
3 روز پیشاز هر آدمی ، انتظار هرچه را داشته باشید دوستان من . هرچند که همه این را با کردارشان به من اثبات کرده اند ! نمی دانم...اما به شخصه احتمال می دهم که همین گمان پدر که می گفت : از هرکه انتظار هرچه را داشته باش و توقعی از آنان نداشته باش! باعث شد تا این منه نویسنده زیربار شکست هایش زنده بیرون بیاید و دست پدرش را برسر این گمان ببوسد ... اما دردناک نیست که با هر اثباتی انسانیت را زیر سوال می برند؟!
41
4 روز پیشو در آخر این حماقت خوبی های من بود که ذات پلید دیگری را می پوشاند ... می دانم ؛ که نقاب زن آنقدری مرا ساده برداشت کرده بود که دیگر نیازی به نقاب زدن در مقابل مرا نداشت ! حالا درس خوبی را هم آموختیم و دانستیم که به هر موجودی نمی توان خوبی کرد و این ما هستیم که سر انجام زیر بار خوبی ها و انسانیت های مان له می شویم و می شکنیم . من یکی ، که شکستم !
50
8 روز پیشچشم های خیره به نا کجا ، تعبیرهای رنگارنگی دارد . کسی چشمانش را بست و در دنیای نوشته هایش سقوط کرد و در کنارش دیگری که به آسمان خیره شده بود به خیال آینده اش زندگی می کرد و دیگری ها هم در عالم عشق و خواسته هایشان که در قبال آنها ناتوان هستند سپری می کردند. شما اکثر به کدام جهان سفر می کنید؟
60
17 روز پیشهیچ برام مهم نبود که او کیست...که مذکر است یا از جنس من ؛ من او را آنطور که برداشت کرده بودم دوست داشتم . گرچه او خیال می کرد که بد است ... اما من عمق خوبی وجودش را پرستش کردم . حالا چه کنم که او دیگر نیست؟! [چ/ب]
120
نقدها