آکیاما
و کتاب بود؛ همان که میان دو جلدش جهانی پنهان شده بود؛ جهان‌هایی برای سفرکردن، برای گم‌شدن، برای دوباره پیداکردن خودت.
2پسند0نقد0
فنجون
داستانک‌های دیگر این نویسنده
21 روز پیش
شاید معنا چیزی نیست که پیدا می‌کنیم؛ چیزی‌ست که می‌سازیم.
80
21 روز پیشاو با نوشتن، از سکوت کلمه ساخت و از کلمه، معنا و میان جوهر و فکرش، جهانی در جریان است. گویی هر کتاب، مکثی‌ست برای دوباره دیدن.
21
یک ماه پیش" نمیدونم چرا وقتی به سمت تاریکی، سرد بودن و بی رحمی رفتم، دیدم چقدر مهربونم و نمی‌تونم آدم سردی باشم و وقتی به سمت نور، محبت کردن و مهربون بودن رفتم، دیدم چقدر بی رحمم..."
40
یک ماه پیشهر انسان، کتابی‌ست که حاشیه‌هایش را دیگران می‌خوانند و فصل‌های اصلی‌اش را خودش می‌داند.
30
یک ماه پیشگاهی پنجره را رو به خودت باز کن. پنجره‌ای که نه خیابان و آسمان، بلکه تکه‌هایی از خودت را می‌بینی که میان شلوغی روزها جا گذاشته‌ای.
11
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده می‌شوند.