پارمیس
بعضی آدم‌ها هنوز زنده‌اند، هنوز جایی در همین دنیا راه می‌روند، اما دیگر هیچ راهی برای رسیدن به آن‌ها وجود ندارد.
8پسند0نقد0
فنجون
داستانک‌های دیگر این نویسنده
8 روز پیش
زیر خاکسترهای یک آتش قدیمی، هنوز ذره‌ای گرما باقی مانده بود. شعله دیگر وجود نداشت، اما خاطره‌ی روشنایی‌اش فراموش نمی‌شد. باد وزید و خاکسترها را با خود برد. شاید پایان عشق، فراموش کردن نباشد؛ شاید روزی برسد که خاطره بماند، اما دیگر نسوزاند.
60
8 روز پیشباران می‌بارید، بی‌آنکه آسمان از باریدن خسته شود. خیابان‌ها خیس بودند و پنجره‌ها بخار گرفته بودند. هیچ‌چیز تغییر نکرده بود، جز احساسی که دیگر جایی برای پنهان شدن نداشت. بعضی غم‌ها شبیه باران‌اند؛ نمی‌توان متوقفشان کرد، اما سرانجام ابرها هم خالی می‌شوند.
60
8 روز پیشآینه ترک برداشت و تصویر هزار تکه شد. هر تکه، تصویری جداگانه نشان می‌داد؛ هیچ‌کدام کامل نبودند. شاید دل هم پس از یک شکست همین‌طور می‌شود؛ نه کاملاً نابود، نه مثل گذشته. تکه‌ها باقی می‌مانند و روزی می‌رسد که می‌توان در میانشان دوباره تصویری تازه پیدا کرد.
71
8 روز پیشماه پشت ابرها پنهان شد و آسمان، تاریک‌تر از همیشه به نظر رسید. ستاره‌ها هنوز بودند، اما دیگر نوری به چشم نمی‌آمد. شاید شکست عشق همین باشد؛ جهان همان جهان است، شب همان شب، اما چیزی در نگاه تغییر کرده که حتی زیباترین منظره‌ها را هم غمگین می‌کند.
60
8 روز پیشقطار از ایستگاه گذشت و ریل‌ها دوباره در سکوت فرو رفتند. هیچ قطاری برای بازگشت نیامد. روی تابلو، مقصدی نوشته شده بود که دیگر معنایی نداشت. گاهی زندگی همین است؛ بعضی مسیرها به پایان می‌رسند، حتی اگر قلب هنوز در انتظار ادامه‌ی راه باشد.
50
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده می‌شوند.