هر آدمی جهنمِ خودش رو داره؛ پس حتی اگه جهنمِ یه نفر برای تو چیز مهمی به نظر نرسه، هرگز نباید به خاطرش تحقیرش کنی. البته اینم به این معنی نیست که حتماً باید باهاش همدردی یا همراهی کنی.

و درنهایت برایت آرزو دارم، هیچکس تو را از مهربان بودنت، پشیمان نکند.

من همیشه زیاده روی کردم؛ توغصه خوردن ! توی دوست داشتن ! توتلاش کردن ! همیشه بیش از حد نگران همه چیز بودم :)!

آدما حرفاتم نمیفهمن اونوقت توقع دارى سكوت معنادارتو بفهمن؟!

چنان حسرت نداشتن من رو دلت میمونه که روزی هزار بار به خودت میگی چرا اون روز اون رفتار کردم..!:) اما اون روز دیگه دیره خیلی دیر...