نسیم آرامی که از لای پنجره‌ی نیمه‌باز به داخل می‌خزد، ورق‌های کتابِ رهاشده روی میز را با ملایمت تکان می‌دهد. صدای خش‌خش کاغذها در سکوت اتاق می‌پیچد؛ صدایی شبیه به زمزمه‌ای نرم و آرام. شاید گاهی روح، برای آرام گرفتن، به همین لحظه‌های ساده نیاز دارد.