همانطور که به در زل زده و بند کیف چرمی ام را میکشیدم ، احساس کردم چیزی سرد و درشت از چشمانم بیرون می‌ریزد. دستم را روی صورتم کشیدم و متوجه شدم آستینم خیس است . اشک . اشک از چشمانم دارد بیرون می‌ریزد. بی امان . بی وقفه ، و به طرز وحشتناکی زیبا. سریعا دستانم را جلو آوردم و اشک های داغم را پاک کردم ؛ نمیخواستم توجه مردم را دقیقا در مکانی مثل قطار جلب کنم . ناگهان احساس کردم گلویم می‌سوزد، و بعد هق هق خفه ای از آن بیرون زد .نمی‌دانم چه شد که دستانم را جلوی صورتم گرفتم و کنار در شیشه ای قطار هق هق کردم..