می‌گویند آدم‌ها عوض می‌شوند... اما حقیقت این است که آدم‌ها فقط چهره‌ی واقعی‌شان را دیرتر نشان می‌دهند.

بعضی پایان‌ها را سرنوشت نمی‌نویسد؛ اعتماد می‌نویسد... اعتمادی که به آدم اشتباه کرده‌ای.

همه از زخم‌هایی حرف می‌زنند که دیده می‌شوند؛ هیچ‌کس از زخم‌هایی نمی‌گوید که هر روز لبخند می‌زنند تا کسی دردشان را نفهمد.

شاید بزرگ‌ترین اشتباه آدم‌ها این باشد که فکر می‌کنند همیشه فرصت دارند؛ برای گفتن، برای ماندن، برای جبران... در حالی که زندگی، بیشتر از آنچه فکر می‌کنیم، به «آخرین بار»ها وابسته است. 🥀

آدم‌ها همیشه از رفتن نمی‌شکنند؛ گاهی از این می‌شکنند که تمام تلاششان برای ماندن، برای یک نفر کافی نبوده است.