نرگس
پسرکی بر سر دخترکی گریست
و فریاد کشید: مگر قرار نبود
بزرگ شویم و باهم دنیا را زیباتر کنیم؟
و جنگنده ها از بالای سرشان گذر کردند.
8پسند0نقد0
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
یک ماه پیش
نویسندگی کار دشواری بوده و هست. آه، مخصوصا اگر بخواهی اثرت را منتشر کنی. پس: سرو خمیده ام فعلا از محضر شما مرخص میشود تا روزی دیگر که برگردد ( ان شاالله).. 🎀🌟 _ اطلاعیه های نویسنده "نرگس".
81
یک ماه پیشزندگی لجنزاری ست و من کودکی که امیدم را مثل توپ به سمت آن فرستادم و حالا برای توپی که پر از لجن شده گریه کنان نزد مادرم میروم.
60
یک ماه پیشحالم خوب نیست شاید احتیاج دارم یک فنجان چای با مرگ بنوشم.
112
یک ماه پیشغم میبارد از سر و روی کلماتم با احتیاط وارد داستان هایم شوید.
10
یک ماه پیشسر قبرت نشستم و حرف زدم.. گفتم: یادت است؟ کودکی هایمان خاک بازی میکردیم و من همیشه از این بازی متنفر بودم و تو عاشقش؟ آنقدر عاشق خاک بودی که زودتر از من به آن پیوستی.. _سرو خمیده ام_
110
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده میشوند.