ببین من غرغروام، حسودم، زیااادم حسودم. دو دقیقه یه بارم قهر می‌کنم قهر کردنمو تحمل میکنی و نازمو میکشی که هیچ ، اگرم نمیکشی نمیکنی باوووشه ، عیب نداره اتفاقی نیفتاده که فقط قهر میکنم ، رو بعضی چیزا الکی گیر میدم، الکی هم اخم می‌کنم. نازمم باید بکشی، نکشی بلاکی. من از اونام که اگه ناراحت شم خودم نمیام بگم بیا آشتی، باید خودت بیای سمتم. اخلاقم شاید یکم سخت باشه، ولی خب خودمم از اول دارم میگم، بعداً کسی نگه نمی‌دونستم. فقط باید حوصله‌ی غر زدن، حسودی کردن و قهرای دو دقیقه یه بارمو داشته باشی؛ بقیش با خودمه..