- چطوری ما هیچوقت متوجه نمیشیم که تو داری گریه میکنی ؟ لحنش ارام بود ، سبک بود ، ذهنم را نجوا میداد ، سری تکان داد و روبه ماه کرد و پاسخ داد - من همیشه گریه میکنم - چطوری؟ ناگهان یادم افتاد که او انسانی خنده رو است ، سرش را به سمتم برگردانند و خنده ای کرد گویی فهمیدم چرا او را هیچوقت در حال گریه نمیبنم، چون غمش در خنده اش پیداست ....