نرگس
تورا در تابوتی به رنگ "ایران" می برند و "ایران" افتخار میکند به خاکش که جای قدم هایت هنوز روی آن باقیست.
آقای کشور دوست.
۱۴۰۵/۴/۱۳
5پسند0نظر0
فنجون
داستانهای دیگر این نویسنده
یک روز پیش
کاش زندگی آنقدری به ما فرصت میداد که تمام زبان های دنیا شاهنامه ی فردوسی غزلیات حافظ مثنوی معنوی مولوی قرآن و... را حفظ کنیم و یاد بگیریم. در اصل، با آنها زندگی کنیم.
11
یک روز پیشانگشتانم را با زور و درد روی کنترل ویلچر میگذارم و حرکت میکنم. + عه! لیلی بابا کجا میری؟ و از پشت ویلچرم را میچسبد. میخواهم زار بزنم. این نهایت بی رحمی است! هادی هم می فهمد که ثانیه ای با خیس شدن صورتم فاصله دارم، که میگوید: بزارید راحت باشه! مثل همیشه، او آدم خوبی بود. او، بد نبود. بدی من بودم. بدی دوست داشتن من بود. _ سرو خمیده ام_
20
3 روز پیشبه دیدار گل نیامدن، خطای باد است. _ رمان سرو خمیده ام
42
3 روز پیشعشق ایرانی چیز دیگریست میدانی شاید این فقط ذهنیت من باشد اما بنظرم ایرانی ها در بیان عشق، زیباترند. " اگر داستان عاشقانه ایرانی، دارید حتما این زیر بهم بگیددد "
13
5 روز پیشروزی همه ما جزئی از خاک این وطن میشویم پس چه بهتر که وقتی نسیم زد و بویی از خاکمان بلند شد بوی تعفن وطن فروشی نباشد.
50