رز
و روزی که آدمها یکبار برای همیشه از چشمانت میافتند، دیگر مهم نیست نسبتشان چقدر نزدیک یا دور باشد؛ مهم این است که تو تا ابد هیچ حسی به آنها نخواهی داشت، و این آغاز راهی طولانیست…
8پسند0نقد0
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
9 ساعت پیش
☕️قهوه ات را گرم بنوش بی خیال فصلی که در راه است دیگر زمستان چه می تواند بکند با برگ هایی که طعم پاییز را چشیده اند !؟
10
9 ساعت پیشمیگفت: «به آغاز اعتماد نکن حقیقت در آخرین لحظات گفته میشود.»
00
9 روز پیشبعدا؟ بعدا وجود نداره! بعدا چای سرد میشه! بعدا روز، شب میشه! بعدا آدم پیر میشه! بعدا زندگی تموم میشه!
72
12 روز پیشظرف هارا شست ، چراغآشپزخانه را خاموش کرد ؛ همهچیز مرتب بود جز [افکارش] . مجال'زندگیکردن'رابهِ او نمیدادند .
100
24 روز پیشزندگی مثل پیانو است؛ دکمه های سیاه برای غم ها و دکمه های سفید برای شادی ها اما زمانی میتوان آهنگ زیبایی نواخت که دکمه های سفید و سیاه را با هم فشار دهیم!
100
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده میشوند.