رِی
در میان پروانه هایی که از پیله پر میکشیدند و رهایی میافتند ، منی که در خلاف جهت شروع به حرکت کردم ، دست آویز مرگ شدم؛ گویی مرگ پیله من بود.
3پسند0نظر0
فنجون
داستانهای دیگر این نویسنده
2 ماه پیش
کاش بتوانم پشت کلماتم پنهان نشوم..خسته شدم.. کاش مردم بتوانند مرا بدون کلماتم بفهمند..
90
2 ماه پیشبیا به هم قول بدهیم در دنیایی دیگر رویاهایمان را زندگی کنیم:)
90
2 ماه پیشیک روز، آخرین نفری که تو را میشناسد خواهد مُرد و خاطرهٔ تو، برای همیشه، فراموش خواهد شد…
150
2 ماه پیشباید زنده بمانیم.هنوز طبیعت هست،آسمان،ابر،خورشید،ماه و رنگین کمان هست!باید زنده بمانیم..چون هنوز لبخند،شادمانی و بوسه هست. نباید بمیریم ،چون رویاها بی مادر میشوند.
51
2 ماه پیشدر آغوشم بگیر..بگذار هنوزم حس کنم این دنیا ارزش زندگی کردن را دارد.
120