دیروز مُرد. امروز گفت: بریم. باد آمد. برگ‌ها بلند شدند. باد رفت. برگ‌ها نشستند.

درکم نمی‌کنند؛ پس می‌نویسم، می‌نویسم تا هرگز درکم نکنند.

نفس عمیقی کشیدم. استکان را گذاشتم روی میز. بخاری ازش بلند شد و رفت بالا و محو شد. گردنم را خم کردم و فوت کردم. استکان را برداشتم و چای را نوشیدم. استکان خالی را گذاشتم روی میز. بستهٔ شکر را باز کردم و ریختم داخل استکان. نفس عمیقی کشیدم. بلند شدم. نفسم را حبس کردم‌. نشستم.